Temmuz, 2011 için arşiv

ANNE OLMAK

Yayınlandı: 27 Temmuz 2011 / OKUDUM-SEVDİM

Dün gece beni ağlatan bir şey oldu. İtiraf etmeliyim günün en sevdiğim saati Ece’ yi uyutup yatağa girdiğim, başucu lambamı açıp tv’ yi açtığım ya da kitabımı elime aldığım dakikalar oluyor.

Bir önceki yazımda bahsettiğim Haluk Yavuzer’ in mutlu kuşaklar yetiştirmek için “Anne olmak” kitabını biraz hızlı geçtim, hakkını yememeli muhteşem bir çalışma. Yavuzer’ in danışmanlığına başvuran ailelerden örnek vakaların anlatıldığı çocuk yetiştirirken ana-babaların en çok düştükleri hataların altını çize çize vurgulayan, tekrar, 2 yıl sonra tekrar, 1 yıl sonra tekrar okunası kitap.
Ama beni ağlatan gecenin bir vakti kitabın sonundaki ek bölüm oldu.
Sosyal Hizmetlerin koruması altına girmiş çocukların anneler günü için yazdıkları kompozisyon ve şiirlerden dereceye girenlerin olduğu kısım. Bunları okuyunca bir kez daha anlıyorsunuz ki anne olmak aslında dünyaya bir çocuk getirmek değil. Ona bakmak, yetiştirmek, yanında olmak; emek ve sabırla büyütmek. Beslemek, oynamak, gözyaşını elinle silmek, gece korkunca sarılıp avutmak, ateşlenince başında sabahlamak, temizlemek, dolabını düzeltmek, hayata hazırlamak, ama sadece doğurmak asla değil.

Reklamlar

iki kitapla döndüm

Yayınlandı: 27 Temmuz 2011 / OKUDUM-SEVDİM

Güm güm güm güm

Atma kalbim atma şöyle

Duyulur dışarıdan…….

Vee şaaap suya dalıyorum, kulağımda nilin melodisi “hakkında herşeyi duymak istiyorum” takılı kalıyor ve her zamanki gibi gözlerimi açıp suyun dibinde o anı hafızama kaydediyorum, çünkü denizin altında, üstünde, içinde çok ama çok mutluyum.

Ne zamandır yazmadım ben böyle, bu işte bir tuhaflık var, oysa ne kadar da çok şey yaptım yine. Neyse aradaki boşluğu es geçiyorum, bugünden devam.

Şimdi iki kitap önerisi bunlar didaktik kitaplar ama sıkıcı değiller. Haluk Yavuzer’ in “anne olmak” ve Doğan Cüceloğlu’ nun “Yetişkin Çocuklar”

İki kitap da bana çok şey öğretti.

Çocuğunuz olması şart değil, hatta bu yanda gördüğünüz kitap tamamen kişisel gelişim. Ben tavsiye ederim.

10’u iki geçe:)

Yayınlandı: 19 Temmuz 2011 / EK BESİNLER, GELİŞİM

Bu anam da yazın iyice serdi valla, hadi annecim oturup yazı yazalım diyorum hiiç oralı olmuyo valla. Bendeniz 10 aylık, 6 dişli, yürüteç tepesinde, gözyaşsız ağlamalarla dediklerimi yaptırma peşinde, yürüme adayı bir bızdık. Bu aralar iştahım da yerinde, keçi sütüne başladım ayıptır sölemesi bide annemle beraber yatmaya :))

Kadın yıldı gece 15 kez uyanıp kapıya-bacaya çarpa çarpa bana ulaşmaya, aldı koynuna, ooh o da huzurlu ben de mutlu, elini popoma koyuyo, mışılcık mışılcık uyuyoruz, bi müddet bu düzen böyle çok mutluyuz karışmayın bakiim.

Emeklemek mi?? Resmen uçuyorum, bir yerlere tutunup ayağa da kalkıyorum, sonra basit cümleleri anlıyorum mesela annmem mutfaktayken eceee gel derse gidip onu bulabiliyorum, masalcı arım var, onun düğmesine basıp açıp kapatabiliyorum, dün 1 dilim karpuzu yedim örneğin. Ama boğazıma birşeyler kaçırma konusunda da ustayım. Annem ise onları parmağıyla çıkarma konusunda…

Fotoğraflarımdan bir potpuri ile sözlerimi noktalarken, hepinizi ıslak ıslak öpüyorummm:))